Luisteraars:
Topluisteraars:
Radio Bergeijk
Het gevoel van eigenwaarde van Jelmer (30) is compleet afhankelijk van hoe hij een afgezwaaide bal terugpasst naar een groep voetballende kinderen, ontdekt hij als hij door het Amsterdamse Vondelpark loopt en een bal zijn kant op rolt. Als hij deze bal niet soepel en op maat hun kant op kan trappen, weet hij vrij zeker dat hij – terecht – al zijn zelfrespect verliest, denkt hij als hij een aanloopje neemt.
“Ik ben toch geen loser? Welke volwassen man kan nou geen pass over 25 meter geven?”, mompelt hij terwijl hij zijn aanloop staakt en nog eens diep in- en uitademt. “Het voelt een beetje kinderachtig als dat niet lukt, alsof je niet kan koken of de Belastingaangifte niet begrijpt.” Jelmer ziet hoe het groepje kinderen vol verwachting en nieuwsgierigheid naar hem kijkt. Inmiddels staren ook meerdere voorbijgangers naar hem. Hij heeft al jaren geen bal meer getrapt.
“Waarom heb je nou weer een spijkerbroek en nette schoenen aan”, sist hij tegen zichzelf. “Denk je dat David Beckham skinny jeans draagt als hij in het park een bal moet terugpassen? Sukkel. Oké, focus. Daar gaat-ie.” Jelmer ademt diep uit en neemt nogmaals een aanloop. Het loopje voelt onnatuurlijk, alsof hij een zak aardappelen op zijn rug meetorst. Hij draait in met zijn heup, houdt zijn linkerarm in een onnatuurlijke houding gestrekt – dat deed hij vroeger toch nooit? – en ramt de bal finaal en met alle kracht die hij heeft over de groep kinderen heen. Hij ziet nog net hoe de bal in het water landt.
Jelmer voelt zijn laatste restje zelfrespect wegvloeien.
Geschreven door Postbode Bergeijk