Briefje van Jan – aan Tjeerd de Groot

Meneer De Groot,

Natuurlijk duikt uw naam deze dagen weer op.

Dat BBB-Kamerlid Caroline van der Plas D66-minister Jaimi ‘Kill the Boer’ van Essen de spreekwoordelijke Tjeerd de Groot-award uitreikte, vond ik een mooie vondst.

Maar welke kritiek we in uw tijd als Tweede Kamerlid ook op u konden hebben: eerlijk was u wel.

U was de enige politicus van al die kartelpartijen die gewoon klip en klaar zei wat het grote masterplan met de boeren was: ausradieren!

Omdat u uw klassiekers kende, gebruikte u natuurlijk geen Duitse woorden, maar het doel was duidelijk: die vieze stinkboeren moesten weg.

Uw strijdkreet werd: “Halvering van de veestapel”.

Dat dat vee (en daarmee die boeren) niet alleen moesten verschwinden om plaats te maken voor natuur (lees: door schapen ‘onderhouden’ gras onder hectares aan zonnepanelen, boompjes in nieuw te bouwen steden en schaduwrijke binnenplaatsen bij niet te bouwen azc’s), snapte iedereen met meer dan drie jaar basisschool.

Het ging niet om de zegeningen van dat gras, die boompjes en die schaduwrijke plekken, het ging om die zonnepanelenhandel, die tien nieuwe steden van uw partijleider Rob Jetten en die nieuw te bouwen azc’s voor vluchtelingen en economische gelukszoekers.

U hebt de echte politiek alweer een tijdje geleden ingeruild voor een Ger Koopmans– en Christianne van der Wal-achtige zetbaasfunctie bij de Waddenvereniging, maar toch moest ik vanochtend wéér aan u denken.

Dat was toen ik in het Algemeen Dagblad las over een onderzoek waaruit bleek dat slechts negen (9!) procent van de Nederlanders het prima vindt dat er een azc in de buurt van hun eigen woning wordt gevestigd.

Liefst 91 procent van de Nederlanders zegt: “Not in my backyard”.

Bijna net zo duidelijk is de Nederlandse bevolking over ‘jonge, alleenstaande mannen’: die ziet 85 procent liever helemaal niet komen, uiteraard vanwege de problemen die dat soort rolkofferemigranten nu eenmaal opleveren.

Dat is overigens níet omdat de Nederlandse bevolking racistisch of xenofoob zou zijn.

Want ook jonge alleenstaande autochtone mannen zijn niet overal geliefd.

En dat kan ik bewijzen.

Wat u daarmee te maken heeft?

Nou, u bent het bewijs – en dat kom ik er vanwege mijn hekel aan u graag nog een keertje inwrijven.

Het pittoreske Friese dorp Woudsend, waar u woont, is voor jonge alleenstaande mannen een favoriete locatie om in voorjaar en zomer de water- en biertanksport te beoefenen. En dat leidt op sommige plekken in het dorp nogal eens tot overlast.

Westerlingen die voor hun rust naar Friesland willen emigreren (mevrouw Dijkgraaf en ik deden dat in 1997 en we hebben nog geen dag spijt gehad) zoeken natuurlijk niet zó’n plek.

U trapte er, toen u Haarlem inruilde voor Friesland, wel in.

En nu zit u met de gebakken peren.

Want nu u uw prachtige huisje in het centrum van Woudsend weer wilt verkopen, bent u het niet binnen het Friese gemiddelde van drie tot zes weken kwijt, maar wacht u al meer dan vier maanden op een koper.

Makelaars zeggen altijd: “Locatie! Locatie! Locatie!” en u ondervindt momenteel aan den lijve dat dat inderdaad allesbepalend is.

Prachtig huisje, verkeerde locatie.

En dan gaat het in uw geval nog alleen maar om Wein, Weib und Gesang-overlast.

Kun je nagaan wat er gebeurt als Den Haag de echte shit in je achtertuin dropt…

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Muziekje erbij! Lekker, man.

Het bericht Briefje van Jan – aan Tjeerd de Groot verscheen eerst op Buttkicken.nl.