Briefje van Jan – aan Hugo de Jonge

Meneer De Jonge,

Ik twijfel eraan of ik u een moordenaar mag noemen.

Wat doe je als eenvoudige stukkiestikker te Eesterga bij twijfel?

Juridisch advies inwinnen natuurlijk.

Ik legde het probleem voor aan de huisjurist van ‘Briefje van Jan’, mr. Claude.

Mr. Claude is een mannetje dat zulke vragen zonder enige emotie of agenda beantwoordt.

Hij kijkt uitsluitend naar de feiten.

Mr. Claude ziet een minister van Volksgezondheid die in coronatijd een beslissing over mondkapjes in de zorg nam die duizenden kwetsbare ouderen het leven kostte. U nam die beslissing niet omdat het RIVM u dat op basis van wetenschappelijke feiten adviseerde, maar onder druk van Conny Helder, destijds de baas van ActiZ, een lobbyorganisatie van zorgbestuurders (en later namens de VVD zélf minister).

Mag je zo iemand een moordenaar noemen?

(Advertentie)

Mr. Claude dacht na. Langer dan ik van hem gewend was.

“Moord vereist opzet”, zei hij uiteindelijk. “Bewuste levensberoving. En dat is bij politieke besluitvorming juridisch bijna nooit aantoonbaar, zelfs niet als de gevolgen desastreus zijn.”

Daarna werd hij concreter.

Hij noemde de mondkapjes. Hoe Conny Helder u vroeg om op de persconferentie expliciet te zeggen dat preventief gebruik “bewezen zinloos” was. Dat was een bewering zonder wetenschappelijke onderbouwing, maar die goed uitkwam zolang er te weinig maskers zijn en je dat niet wilt toegeven.

Hij noemde Milena Holdert van Nieuwsuur, die reconstrueerde hoe die boodschap via uw ministerie van VWS zijn weg vond naar een OMT-advies en zelfs met terugwerkende kracht in de notulen belandde.

En hij noemde Jos de Blok, de Buurtzorg-bestuurder die zijn personeel en bewoners wél liet beschermen. Die voorzichtig was. Die zijn eigen afweging maakte. Die u vervolgens op nationale televisie publiekelijk te kakken zetten. De man die mensen beschermde werd terechtgewezen door een minister die juist dat naliet.

“Die Hugo de Jonge letterlijk in eenzaamheid de moord liet stikken…”, maakte ik mr. Claude nog maar eens duidelijk.

Mr. Claude liet zich niet door mij opjagen. Hij bleef uiterlijk onbewogen. Onberispelijk. Hij woog af, hij nuanceerde, hij vermeed iedere vorm van dramatiek.

Uiteindelijk keek hij op.

“Ik zou het anders formuleren, Jan. Als je hem moordenaar noemt, loop je kans op een smaad- of laster-zaak. Je moet iets kiezen wat juridisch veiliger is én feitelijk juist en aantoonbaar.”

“Wat dan, mr. Claude?”

“Bestuurlijke nalatigheid, met fatale gevolgen.”

Ik keek even naar het plafond, woog die omschrijving van mr. Claude en dacht: niks tegen in te brengen!

Ik noem u geen moordenaar, maar “een oud-minister die bestuurlijk nalatig was, met fatale gevolgen”.

In het openbaar dan.

Wat ik echt van u vind, zeg ik wel achter gesloten deuren.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Een Jantje van Leiden, sorry.

Disclaimer: ‘Briefje van Jan’ en ’99 woorden’ zijn gratis te lezen. Wil je ze elke dag in je mailbox ontvangen, abonneer je dan hier. Mocht je een donatie willen doen, dan wordt dat zeer gewaardeerd. Ook door mevrouw Dijkgraaf!

Het bericht Briefje van Jan – aan Hugo de Jonge verscheen eerst op Buttkicken.nl.