Briefje van Jan – aan Tim Hofman
Timbo!
Nou, het alarm op mijn iPhone staat ingesteld, hoor.
Vanmiddag, 16.00 uur precies, gaat in het kader van jouw ‘Grote Gesprekken’-serie, je interview met Frans Timmermans live.
“Het eerste formele interview sinds hij de politiek verliet”, meld je in de teaser op social media waarmee je zoveel mogelijk kijkers naar het YouTube-kanaal van ‘Boos’ probeert te trekken.
Dan ben je slecht op de hoogte, of een leugenaar, want vorige week zaterdag stond in het Algemeen Dagblad en de regionale bijproducten al een groot interview met Timmermans.
Of bedoel je “het eerste formele interview” meer als sneer naar AD-interviewer Jan Hoedeman, die bij zijn laatste klus als parlementair verslaggever voor hij van Drees ging trekken (googel die uitdrukking maar) veel te lief was voor Timmermans?
Dat laatste zou mooi zijn en da’s ook de reden dat ik ga kijken naar het onlangs opgenomen “eerste formele interview”.
Dat Timmermans dácht dat hij bij jou, bij die lieve poepiescheterige Tim Hofman van de bevriende VARA, waarvan Timmermans’ béide opa’s natuurlijk al lid waren en trouw alle vergaderingen bezochten, een safe space ging aantreffen.
En dat je ‘m dan als eerste journalist die toegang kreeg tot Zijne Heiligheid sinds die gênante aftocht op dat podium de avond van de Tweede Kamerverkiezingen, ging dilanyesilgözzen.
Je weet wel, “Keihard aanpakken dat tuig!”
Over het inhuren van NGO’s om die door zijn billenmaat Diederik Samsom bedachte GreenDeal er doorheen te krijgen…
Over waarom Samsom op de verkiezingsavond achter de coulissen bij Timmermans en zijn gezin zat te wachten op de uitslag die van Timmermans premier zou maken…
Over dat schaamteloze misbruik van familieleden in verkiezingscampagnes…
Over dat halfjaar als PvdA-Kamerlid waarin hij uit teleurstelling om het mislopen van een functie niks anders deed dan mokkend in de Kamerbankjes (of thuis) zitten…
Over het gedogen van dat hoofddoekvrouwtje zo hoog op de kandidatenlijst terwijl hij heus wel wist dat ze daar niet stond vanwege haar kwaliteiten…
Over haar verraad…
Over zíjn verraad, die naaistreek die hij uithaalde met Job Cohen…
Over zijn exorbitante wachtgeld…
(Advertentie)
Over zijn leugens in dat AD-interview over leerstoelen aan drie internationale universiteiten natuurlijk…
Over werkbriefjes die hij beweerde in te leveren om te bewijzen dat hij zijn best doet met solliciteren…
Over het seksueel misbruik in de katholieke kerk waarvan hij, toen dat onderwerp nogal leefde, beweerde ook het slachtoffer te zijn geweest…
Over de terugblikken op zijn jeugd als diplomatenkind dat zogenaamd de hele wereld over werd gesleept omdat zijn vader steeds op een andere Nederlandse ambassade ging werken (terwijl hij gewoon bij zijn moeder in Limburg woonde)…
Over de leugen dat hij geen miljonair is…
En dit doe ik zo uit het blote hoofd hè, Tim.
Nu moet ik nog begínnen met googelen.
Iets wat jij ongetwijfeld gedaan hebt voor je “formele interview”.
Waarvan de teaser al héél veel beloofde.
Jij: “Ik ben gewend ‘meneer Timmermans’ en ‘u’…”
Hij: “Ik ben geen politicus meer, dus eh…”
Jij: “’Je’ en ‘jij’? Tutoyeren?”
Hij: “Ja.”
Ik kan niet wachten hoe dat afloopt.
Hoe je ‘m eerst vlijt door gelijkwaardigheid te suggereren en ‘m vervolgens tot de enkels toe gaat afbranden op de inhoud.
Je bent niet voor niets ‘Journalist van het Jaar’ geweest.
Toppertje!
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Ik doe er meteen twee. Kun je er eentje doorsturen naar ‘Frans’.
(Advertentie)
Het bericht Briefje van Jan – aan Tim Hofman verscheen eerst op Buttkicken.nl.
