Briefje van Jan – aan Hubert Bruls

Meneer Bruls,

Die openbare verhoren van de parlementaire enquêtecommissie naar het coronabeleid, geloof ik doorgaans wel.

Want na talloze enquêtes te hebben gevolgd, weet ik wel dat het doorgaans ordinaire witwasoperaties zijn.

Oud-Kamervoorzitter Khadija Arib (PvdA) zei het vorige week aan het eind van haar verhoor heel duidelijk: “De nadruk ligt op lessen trekken, maar ik mis de nadruk op waarheidsvinding en verantwoording afleggen.”

Arib was de beoogde voorzitter van deze enquêtecommissie, tot een gezamenlijke smeercampagne van haar opvolgster, D66’er Vera Bergkamp, en het Presidium van de Tweede Kamer Arib tot het besluit bracht haar Kamerzetel op te geven.

Het briefje met “Arib, functie elders” is nooit gevonden, maar ik weet dat iedere betrokkene die in coronatijd opstapwaardige dingen heeft gedaan dolblij is dat niet Arib, maar de veel minder doortastende VVD’er Daan de Kort die commissie voorzit.

Mark Rutte en Hugo de Jonge voorop.

Mensen met een goed ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel (of dode of doodzieke familieleden) zouden het aan hun hart kunnen krijgen van het volgen van die verhoren.

Toch heb ik naar uw optreden gisteren wél met een schuin oog gekeken.

Wat is blijven hangen?

(Advertentie)

Dat jullie van het Veiligheidsberaad geen flauw idee hadden of die Avondklok zou helpen, maar ‘m toch omarmden omdat-ie ervoor zorgde dat het volk lekker makkelijk te controleren was.

Iedereen die zich tussen negen uur ’s avonds en half vijf ’s ochtends op de openbare weg bevond zonder hond of vergunning,  kreeg met de spreekwoordelijke lange lat.

Een maatregel die sinds de Tweede Wereldoorlog niet meer was voorgekomen.

En waarvan iedereen vergeten lijkt dat de rechter ‘m aanvankelijk verbood, waarna de Staat de bevolking in Hoger Beroep van het Gerechtshof alsnog mocht knechten.

Voor mensen die hun stervende familieleden in verzorgings- en ziekenhuizen wilden bezoeken had de Avondklok geen gevolgen, want dat mochten ze dankzij Hugo de Jonge toch al niet.

Maar met name voor jongeren was die avondklok, die bovenop allerlei andere verboden kwam, een soort laatste druppel.

Mijn oudste zoon, die in de entertainmentwereld zat, heeft in twee jaar coronatijd meer bekenden aan zelfmoord verloren dan in de rest van zijn leven bij elkaar.

Hij is nu 37.

Ik wilde weten of u, die zichzelf in coronatijd de wanstaltige bijnaam ‘Papa Bruls’ gaf, enige zelfreflectie toonde over met name die maatregel.

Wat u zei?

(Advertentie)

“Qua effectiviteit was er heel veel twijfel over, maar qua robuustheid was het een hele goede maatregel. En het klinkt wat cynisch als ik het zo zeg, besef ik.”

Dat vond ik nou ook, dat het wat cynisch klonk.

Maar het was wel precies hoe jullie te werk gingen.

Conclusie: toen de Staat de door de Stichting Viruswaarheid eerder met succes aangevochten Avondklok er bij het Gerechtshof alsnog doordrukte, gebeurde dat op oneigenlijke gronden, maar het was zo lekker makkelijk te handhaven.

Ik ga nu even de exacte definitie van het woord ‘fascisme’ opzoeken.

Want sinds dat stuitende aangiftecircus van u tegen Geert Wilders wil ik ieder risico vermijden.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. For old times’ sake.

Disclaimer: ‘Briefje van Jan’ en ’99 woorden’ zijn gratis te lezen. Wil je ze elke dag in je mailbox ontvangen, abonneer je dan hier. Mocht je een donatie willen doen, dan wordt dat zeer gewaardeerd. Ook door mevrouw Dijkgraaf!

Het bericht Briefje van Jan – aan Hubert Bruls verscheen eerst op Buttkicken.nl.