Briefje van Jan – aan Johan Derksen

Beste Johan,

Jij doet mij altijd aan mijn opa denken.

Dat komt door je kleding.

Ik herinner me niet dat ik mijn opa, voor hij ziek werd, ooit heb gezien zonder overhemd en das.

Zelfs als ik hem in de jaren ’90, ver nadat hij “van Drees was gaan trekken”, spontaan op een woensdagmiddag bezocht in zijn bejaardenwoning aan de Noorderhagen in Rotterdam-IJsselmonde omdat ik toch in de buurt was en hij geen enkel bezoek verwachtte, zag hij er altijd uit als om door een ringetje te halen.

We namen dan steevast het wereldnieuws door en dan kon hij met net zoveel passie (en vooringenomenheid) praten over “de kapiteliste” en “de regeejing” als jij over BBB en Matthijs van Nieuwkerk.

Ik zat dan aan de eettafel tegenover een man van bijna tachtig die eruit zag alsof hij elk moment gebeld kon worden om in te vallen als “kelner bij Claus”.

Mijn opa was ooit stoker, maar vierde zijn hoogtijdagen qua werk bij De Gouden Leeuw ‘op’ Oud-IJsselmonde, het (vermeend) oudste café-restaurant van Rotterdam, waar hij door wat hij zag een hekel aan alcohol ontwikkelde.

(Advertentie)

Dat was op een steenworp afstand van de Bovenstraat, waar hij van zijn “fooiengeld” ooit twee huisjes had kunnen kopen (en altijd een nieuwe auto en een dikke bontjas voor mijn oma). Met z’n getier over “de kapiteliste”…

Verder besteedde mijn opa -net als jij- veel aandacht aan zijn haar, al probeerde hij het juist zo nétjes mogelijk te houden, met Brylcreem.

Maar áltijd overhemd en das dus.

Ik schrok me dan ook rot toen ik jou gisteren op beelden vanuit Curaçao zag in een T-shirt.

Johan Derksen in een T-shirt, dat is zoiets als Eus die zonder hulp van zijn vriendin een coherente column schrijft, Rob Jetten die vergeet te vertellen dat hij de eerste homoseksuele minister-president van Nederland is en de VVD die de instroom van gelukszoekers uit het Midden-Oosten en Afrika een keer wél echt gaat aanpakken.

Gaat niet gebeuren.

Weet je wanneer ik mijn opa wél in een T-shirt heb gezien, Johan?

Toen hij begon te dementeren.

Ik merkte het voor het eerst echt toen ik bij ‘m aanbelde, hij me binnenliet, koffie ging maken en vanuit de keuken riep: “Waaraan heb ik de eer te danken, meneer?”

Hij wist niet meer wie ik was.

(Advertentie)

Jij had dat dinsdagavond met parlementair verslaggever Merel Ek, die toch echt zeer regelmatig bij Vandaag Inside op de kruk zit.

En je had het gisteravond midden in een betoog over (“Hoe heet-ie ook alweer?”) voetbaltrainer Fred Rutten.

En ongetwijfeld ook met de twee dingen die je gisteravond moest rechtzetten: je stelling dat verkrachting binnen het huwelijk prima is en je smerige roddel (“uit heel betrouwbare bron!”) dat Dick Advocaat de ziekte van zijn dochter erger had gemaakt dan-ie was (waar je ronduit over ging zitten liegen).

Wat ik bedoel, Johan, is dat je beter niet nog een keer kan bijtekenen bij ‘Vandaag Inside’.

Anderen hebben het namelijk bij dementie altijd eerder door dan de patiënt zelf.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Ik had mazzel. Het was in de aanbieding.

Disclaimer: Het ‘Briefje van Jan’ is gratis te lezen. Wil je toch een donatie doen, dan kan dat hier. Veel dank, ook namens mevrouw Dijkgraaf.

Het bericht Briefje van Jan – aan Johan Derksen verscheen eerst op Buttkicken.nl.