Briefje van Jan – aan Frits & Corry

Lieve Frits en Corry,

Práchtige mensen zijn jullie!

Echt, ik meen het.

Twee doodgoeie Nederlanders die in deze tijden van asielprotesten opstaan en zeggen: “Wij gaan iets dóen. Wij spreken ons uit tegen de idioten! Wij vertegenwoordigen de meerderheid!”

Wie van jullie stond ook letterlijk op?

Ik denk jullie allebei.

Dat Corry de kaart ging uitzoeken en Frits in de secretaire een postzegel moest zoeken. En een pen.

Corry koos een kaart van de Stichting Kinderpostzegels Nederland. Een goede doelenkaart. Eigenlijk bedoeld voor kinderen in nood. Maar zijn die arme jongens in Loosdrecht niet ook nog gewoon kinderen in nood?

Het moest een kaart worden met een tekening uit één van de prentenboeken van Max Velthuijs, wist Corry. Met een toepasselijke titel, waarvan Velthuijs er zo vele had. ‘Kikker vindt een vriendje’. ‘Kikker is bang’. ‘Kikker in de kou’. ‘Kikker is bedroefd’.

Allemaal raak, maar niet zo raak als ‘Kikker en de vreemdeling’. Die werd het! Corry moest er bijna al een beetje van huilen. Een boek over een rat die van ver komt en door de vriendjes van Kikker met open armen wordt ontvangen in het bos. Niet een bos waar veel meisjes ’s avonds in het donker langs fietsen, maar toch…

(Advertentie)

Terwijl Frits nog naar een postzegel zocht (wie heeft tegenwoordig nog postzegels in huis?), schreef Corry alvast de tekst.

“Jullie zijn welkom! De idioten zijn in de minderheid. Hier spreekt de meerderheid. Groetjes, Frits en Corry.”

Ze wilde er eigenlijk een heleboel x’jes, kusjes dus, onder zetten. Maar Frits is nogal jaloers aangelegd. Dus ze deed hartjes. Ik denk dat Corry er tien had getekend en dat Frits zei: “Doe er nog eentje bij. Extra.” En dat Corry dat deed. Want zo werkt solidariteit bij jullie. Doordacht. Doorvoeld. Met oog voor detail.

Toen Frits de postzegel er op plakte, keek Corry hem lachend aan. “Da’s een ouwetje!”

“Klopt”, antwoordde Frits, die thuis de financiën doet. “Uit 2014. Weet je dat die toen 64 eurocent kostten? En nu 1 euro 40!”

“Dan doen we zondag 76 cent extra in het kerkezakje! Breng jij ‘m naar het postkantoor?”

Drie dagen later (PostNL is beter in prijzen verhogen dan in tijdig bezorgen) viel jullie kaart in Loosdrecht op de mat bij de noodopvanglocatie die VVD-burgemeester Mark Verheijen zonder inspraak van de gemeenteraad van Wijdemeren heeft ingericht in het deels leegstaande gemeentehuis.

Een Palestijnse asielzoeker raapte ‘m op en ging er mee naar het kantoortje van Vluchtelingenwerk.

“What this is?”, ‘vroeg’ hij aan de medewerkster van Vluchtelingenwerk.

“Just some nice Dutch citizens telling you you’re welcome in our country. Nice gesture.”

“They give me fatbike?”

“No, the government will fix that.”

“They give me money?”

(Advertentie)

“No, the government will fix that.”

“They give me house?”

“No, the government will fix that.”

Niet begrijpend verliet de Palestijn met jullie kaartje het kantoortje van Vluchtelingenwerk, want hij moest poepen.

Op het toilet bleek het wc-papier op.

Zo kwam jullie lieve kaartje toch nog van pas.

Dat het toilet daardoor verstopt raakte, was zijn zorg niet.

Government will fix it.

Taxpayers will pay.

En jullie wacht een plekje in de hemel.

Willen jullie mij een plezier doen als jullie daar aankomen?

Doe Lisa de groeten.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Want ik ben wel heel benieuwd.

PS2. Willen jullie het ‘Briefje van Jan’ voortaan iedere dag in jullie mailbox krijgen? Dat kun je hier regelen.

Het bericht Briefje van Jan – aan Frits & Corry verscheen eerst op Buttkicken.nl.