Zit lezen in de lift? Bezoekers ADE reageren enthousiast op vooruitzicht van een dikke pil

Mensen lezen geen boeken meer – en jongeren al helemaal niet. Dat is althans de indruk die telkens in de media wordt gewekt. Wij besloten de proef op de som te nemen en feestende jongelui op ADE te vragen of ze interesse hebben in een aantal dikke pillen.
“Wat zeg je?” schreeuwt Dylan (19) als we hem benaderen. Hij is bezweet van het dansen. Zijn blik is intens, maar hij blijkt buitengewoon vriendelijk. We gebaren dat hij mee moet gaan in de richting van de wc-hokjes, zodat we rustig kunnen praten. Als we vragen of hij weleens leest, staart hij wat wazig in de verte, nog meedeinend op de beat. We vragen door: geeft hij de voorkeur aan een poëtische novelle waarin ieder woord telt, of heeft hij liever een dikke pil? Nu hebben we Dylans aandacht.
“Een dikke pil zeg je?” roept hij. “Graag, bro.” Opgetogen proberen we te bedenken welke literatuur deze jongen zou kunnen bekoren. We besluiten iets moderns aan te bevelen: De bijensteek van Paul Murray, 832 pagina’s schoon aan de haak. “De bijensteek, noemen ze ‘m zo?” vraagt hij enthousiast. “Damn, dat moet goede shit zijn.”
Het motiveert ons om ook over klassiekers te beginnen: “Wat denk je van vaderlandse trots? De aanslag bijvoorbeeld. Niet zo’n enorm dikke pil, maar het komt wel echt binnen.” Dylan valt ons in de armen bij het vooruitzicht. Ja, het komt wel goed met onze jeugd.